Na wat hectische weken op het werk de eerste dagen maar eens lekker genoten van die beloofde tropische stranden om vervolgens met het lokale openbaar vervoer naar de theeplantages van de Cameron Highlands door te reizen:

Langkawi... een tropisch paradijs

Met de lokale bus reizen is toch het leukst

Broos tussen de theeplantages

Overal waar je kijken kunt groeit thee

Sommige stukken worden nog met de hand geplukt

In de Cameron Highlands was het een aangename 20 graden, heerlijk om te wandelen. Zo’n lekker wandelweer was het echter niet in de ‘Taman Negara’. Het grootste nationale natuurreservaat (2x de oppervlakte van Luxemburg) & de eerder genoemde 130 miljoen jaar oude jungle. Dat heeft Thomas en mij er echter niet van weerhouden toch stevig te gaan hiken en al snel waren we uit de bewoonde wereld en waren we omringd door lianen, vreemde geluiden en canopy walkways.

De oudste Jungle ter wereld 130 Miljoen jaar oud

Echt geweldig die lianen

Zo ontzettend dicht begroeid!!

Thomas op de Canopy Walkway hoog tussen de boomtoppen

Grote en indrukwekkende vriend

Grote en indrukwekkende vriend

Na het hiken zijn we met de boot terug naar de bewoonde wereld gegaan. De boottocht duurde een paar uur en dat was een geweldige ervaring. De dicht begroeide jungle en wilde waterbuffels, niet slecht voor een doordeweekse dag!

In de boot door de jungle, een super ervaring!

En aan uw linker hand de waterbuffels

Het eten in Maleisië was echt heerlijk

Daarna werd het tijd voor wat cultuur. Na de jungle zijn we door gegaan naar Melacca waar aardig wat Nederlandse invloed te bespeuren was, getuige de windmolen in het centrum en de door de Zeeuwen gebouwde kerk. Melacca heeft als handelsstad ook een grote Chinese bevolking dus er waren ook genoeg tempels te bewonderen.

Boedhistische tempel in Melacca

En natuurlijk moet er een offer gebracht worden

Nederlandse kerk in Melacca

Cultureel verantwoorde ruïnes in Melacca

De laatste bestemming van de reis was Kuala Lumpur. Door veel Hong Kongers niet gezien als een leuke stad maar door de Islamitische invloed wel weer anders dan veel andere Aziatische steden. Hieronder zie je de nationale moskee, die ik alleen in mocht nadat ik dat prachtige gewaad had aangetrokken.

De nationale moskee in Kuala Lumpur

En daar mag je met korte broek niet naar binnen

Momentje van bezinning

Natuurlijk in Kuala Lumpur nog wel een bezoekje gebracht aan de Skybridge van te Petronas Twin Towers maar dat is na alle skyscrapers in Hong Kong toch minder spectaculair dan van tevoren gedacht. Nog twee weekjes en de volgende trip (Ko Phuket in Thailand) staat alweer op het programma!

Het Central Business District van Sydney.

Habour Bridge in Sydney van bovenaf gezien

Broos voor de Brug

En ook Michiel voor de Harbour Bridge!

Het Opera House

 Vanuit Sydney hebben Michiel en ik vervolgens een dagtripje gemaakt naar het natuurpark de Blue Mountains. Bij de eerste stop (Govett’s Leap) konden we nog wat zien maar even later was het zo mistig dat we werkelijk geen hand voor ogen zagen. Gelukkig zijn er in de Blue Mountains ook prachtige grotten waar je geen last hebt van de mist .

Govett's Leap waterval in de Blue Mountains

Jenolan Caves

Jenolan Caves

Ondergrondse revier in de Jenolan Caves

 Natuurlijk moesten we in Sydney ook nog even over Bondi Beach lopen (als je ooit het programma Bondi Rescue gezien hebt dan herken je dit plaatje uit duizenden. Wat je in de TV serie niet ziet is het slechte weer dat zelfs dit strand 5 minuten later kan overvallen…

Bondi Beach, het bekendste strand ter wereld!

We hadden niet altijd even veel geluk met het weer...

 Het laatste stuk van de trip ben ik alleen naar het noordoosten (Queensland) van Australie gegaan. Queensland staat bekend om haar geweldige tropische stranden en natuurlijk…. het GREAT BARRIER REEF. Maar voordat ik ging duiken heb ik eerst Townsville bezocht met voor de kust Magnetic Island. Magnetic Island is echt een tropisch paradijs. Met bijna onbeperkt veel verlaten stranden (sommige kun je alleen te voet door de bergen en bossen bereiken en zijn dus echt afgelegen). Probeer niet al te jaloers te worden als je deze plaatjes bekijkt…

Uitzicht over Townsville met in de verte Magnetic Island

Het strand in Townsville, heel vervelend

Magnetic Island, Balding Bay

Magnetic Island, Radical Bay

Magnetic Island, Florence Bay

Magnetic Island, Arthur Bay

 En toen door naar Port Douglas… De plek bij uitstek om het Great Barrier Reef te verkennen. Ik heb dan ook drie dagen fantastisch gedoken en het was werkelijk adembenemend. Nou is het boven de grond al lastig al dat moois op de gevoelige plaat vast te leggen, onder water is dat voor mij nog zo goed als onmogelijk. Hieronder toch wat impressies.

Een 6km lang strand in Port Douglas! WOW!

Op weg naar het Great Barrier Reef

De divesite.. het Opal Reef

Broos bij het GBR 1

Broos bij het GBR 2

Broos bij het GBR 3

Broos op de foto met Marvin, de enorme local

Prachtige koralen

Altijd mooi

Wonderbaarlijke sunset in Port Douglas

Met deze laatste zonsondergang kwam er een einde aan een maand vakantie in Australie. Het was werkelijk een geweldig avontuur en een super vakantie. Echt een aanrader! Gelukkig staat de volgende vakantie, 2 weken Maleisie, ook alweer op het programma, dus tot snel met de volgende vakantie update!

Is dat even lekker: APPELTAART!!!!

In het strakke schema voor deze trip waren twee dagen ingeruimd om Melbourne te verkennen. Dat is natuurlijk veel te weinig maar dankzij onze persoonlijke reisgids (nogmaals dank daarvoor Frits) hebben we een goede indruk gekregen van Melbourne. Het is een hele relaxte stad waar het goed toeven is. Overal gezellige kroegen, heerlijke restaurantjes en heel veel leuke plekken. Super om te zien hoe Frits en Renée hier wonen en leven. Zelfs dicht bij de stad (in St. Kilda) hebben we al de eerste wildlife gespot: pinguïns!

Melbourne, uitzicht over het Central Business District

Melbourne, St. Kilda

Melbourne, de wilde penguins in St. Kilda

Melbourne, zonsondergang bij Frits en Renée

Het uitzicht van Frits en Renée

Overal waar je komt in Australie heeft men het over sport, wordt sport beoefend of (en dat is eigenlijk het populairst) wordt er naar sport gekeken. Wat is er dan leuker om dé Australische sport bij uitstek (Australian Rules Football, een rugby / voetbal variant) van dichtbij mee te maken. In de foto hierboven kun je vanaf het balkon van Frits en Renée een van de stadions van Melbourne zien liggen. In deze sporttempel zijn we dus getuige geweest van een potje ‘football’. De sfeer was geweldig, heel vriendelijk en supporters van de verschillende clubs zitten gewoon door elkaar heen en je kunt gewoon van plaats wisselen wanneer je dat wilt. Heel anders dan dat gestress bij Nederlandse voetbalwedstrijden!

Australian Rules Football. Prachtig sfeertje in het stadion

Daarna begon het avontuur met hoofdletter A. In 9 dagen hebben we in 4.744km het continent Australie van zuid naar noord doorkruist. De begrippen afstand en afgelegen hebben een totaal nieuwe lading gekregen. We hebben motorpech gehad in de outback, we hebben krokodillen gezien, we hebben wonderschone natuur, zonsondergangen en zonsopkomsten gezien. Het is een enorme ervaring om op grote afstand van de bewoonde wereld de camper langs de kant van de weg te parkeren en te beseffen dat er niets, maar dan ook helemaal niets levends in de omgeving te bekennen is. Op die plekken is de nacht nog echt donker, is de sterrenhemel meer een melkwegstelsel en is enige luxe een paar honderd kilometer verderop. Een unieke ervaring en lastig in woorden of foto’s te delen. Hieronder toch een indruk van de omgeving:

De Australische outback.

Roadtrain by night

Dit was niet onze jerrycan

Ja het staat er echt 30 inwoners en 4 Duitsers

Zo'n roadtrain van 65 meter inhalen is af en toe een uitdaging

9 dagen lang ons gemiddelde uitzicht

Maar soms verandert de weg in een landingsbaan

Na drie dagen onafgebroken rijden kwamen in het eerste weer noemenswaardige dorp uit, Coober Pedy. Een mijnstadje waar opaal gewonnen wordt. Ook een stadje waar de meeste wazige mensen ter wereld bij elkaar wonen (het is dan ook totaal afgelegen). Een groot deel van het leven vindt natuurlijk ondergronds plaats dus ook kerken en kroegen zijn ondergronds. Het hoogtepunt van Coober Pedy was wel de rondleiding van mijnwerker David en zijn demonstratie. Ik heb nog nooit iemand zo zien genieten van zijn werk. Deze man die 30 jaar geleden op schoolvakantie naar Coober Pedy was gekomen en  oprecht zei ‘it was such an exciting place, I never left’ demonstreerde de machines die gebruikt worden bij de winning van opaal. Alles is daar gemaakt van schroot en van het schroot dat over is hebben ze ware kunstwerken gemaakt zoals de ‘white man totem pole’. Wazige, maar wel grappige mensen die lui in de outback!

Ondergrondse kerk in Coober Pedy

Broos als mijnwerker...

White Man Totem Pole

Coober Pedy bestaat vooral uit schroot

Klassiekertje

Weer zo’n kleine duizend kilometer verder kwamen we bij Ayers Rock, een heilige berg voor de lokale Aboriginal bevolking en een van Australië’s bekendste toeristische attracties. De zonsondergang en ook de zonsopkomst stonden garant voor wat prachtige plaatjes en indrukwekkende momenten en er gaat natuurlijk niets boven een biertje (euh, ontbijtje) aan de voet van deze berg.

Ook bij Australie's bekendste steen hoort een biertje

Prachtige zonsondergang

En heerlijk ontbijten vlak na de zonsopkomst

De mannen op Ayers Rock

Groot is ie he.....

Het tweede hoogtepunt van de dag was een wandeling door de Olgas. De Olgas zijn een stuk ruiger dan Ayers Rock en de wandeling was, naast enigszins inspannend, vooral heel erg mooi.

De wandeling bij de Olgas was iets lastiger

Maar de omgeving niet minder indrukwekkend

Diezelfde dag nog door gegaan op weg naar Kings Canyon. De avond hebben we natuurlijk gebruikt om aan te sterken (lees: een flinke lap kangaroo vlees op de barbecue te leggen) en van het kampvuur te genieten. De volgende dag stond namelijk in het teken van een wandeling door Kings Canyon. En Kings Canyon deed haar naam eer aan (hoewel ook dat lastig op de foto te zetten is):

Met al die rechte weg zou je het bijna vergeten

De gemiddelde avondbesteding

Kings Canyon... heel indrukwekkend

En of wij het naar onze zin hebben!

Broos, kom van dat randje af

Straks stort ie in....

Indrukwekkend uitgeslepen gesteente

En ook die lopen in het wild rond

Holland's trots midden in de Outback (Alice Springs)

Tussen Kings Canyon en Kakadu National Park in het noorden hebben we nog een tussenstop gemaakt in Alice Springs. Zoals je op de foto hierboven kunt zien was het hoogtepunt daar een kop Hollandse koffie dus verder was er bijzonder weinig te beleven. De Devils Marbles (zie hieronder) waren mooi maar na de Olgas en Kings Canyon niet meer heel indrukwekkend.

Mooi maar toch snel weer door gegaan

Wel een leuke tussenstop was de Daly Waters pub. Het is de oudste kroeg van noord Australië en een waar ‘instituut’. Australiers hebben een prachtig gevoel voor humor (vooral in de Outback) en onderstaand stoplicht is daar het levende bewijs van!

Het meest afgelegen stoplicht van Australie, bij de Daly Waters Pub, een instituut!

Daarna kwamen we in het noorden van Australië bij onze laatste belangrijke bestemming: Kakadu National Park. Kakadu is een heel gevarieerd national park, zowel in flora als in fauna. De natuur is hier nog echt ongerept en werkelijk wonderschoon. We hebben in het park een cruise gemaakt over de Yellow Water River en zijn tijdens die cruise getuige geweest van een werkelijk adembenemend mooie zonsopkomst. We zaten nog geen 30 seconden in de boot of de eerste krokodil was al gespot. En die beesten zijn gaaf om te zien in het echt!!!!

Die waarschuwing staat er echt niet voor niets

Zonsopkomst in Kakadu National Park

Zonsopkomst in Kakadu National Park

Crocs!!!!

Hele grote crocs!

En prachtige natuur!

En dan sta je opeens midden in een bosbrand.

Hoezo eng?!?

En weer een stukje rijden

En na 7 dagen in de outback zagen we dan EIN-DE-LIJK Skippy in het echt. Lange tijd heb ik gedacht dat kangaroo’s alleen bestaan 1) in reclames over Australië of 2) doodgereden door Road Trains langs de weg. Maar gelukkig bestaan ze echt… een hele opluchting!

Skippy!!!

En Skippy kan ook springen

Een tankstation, pure luxe!

Dit was deel 1 van de Australië reis. Binnenkort komt het vervolg (Sydney, de noordoost kust en het Great Barrier Reef) ook op de site te staan!

Maar dat is niet waarvoor deze groep van veertig foto enthousiastelingen naar Park Island was gekomen. Want na een wandeling van tien minuten kwamen we aan in het oude vissersdorp Ma Wan. Een schril contrast met de Ark en de torenflats van Hong Kong Island. Ma Wan is namelijk een verlaten visserdorp waar nog een paar dorpelingen het verschil maken tussen een spookstad en nieuwe torenflats. Onderstaande foto´s zijn een kleine sfeerimpressie.

P.s. laat even weten welke twee foto´s jullie het mooiste vinden, dan laat ik die bij de nabespreking zien!

Zou dat werken airco in een houten huisje?

Vergane glorie

Government Land

Stug volhouden

In vervlogen tijden gebruikt om vis op te drogen

Dat is lek

De dark side of Hong Kong

Wie heeft de sleutel naar het verleden

Lekke band

Echt bizar

De natuur doet haar werk

De enige vrolijke kleuren in het hele dorp

Muurschildering die het verleden doet herleven

In onbruik geraakt

Contrast

Koninklijk balkon

Maar op het dorpsplein toch nog wat vrolijkheid

De vooruitgang - langste suspension bridge ter wereld

De eerste uitdaging was natuurlijk een slaapplek vinden maar het eerste hostel waar ik het probeerde (op de 22e verdieping vlak tegenover het station) was het meteen raak en hadden ze een bed(je) voor me! Het was een heel gezellig hostel dus dat was echt perfect. Ze hebben zelfs een nieuwjaarsdiner georganiseerd op oudjaarsavond dus dat was echt heel erg gezellig.

Van de eerste dag heb ik maar tempeldag gemaakt want de tempels in Taipei zijn hele levendige plekken waar je van prachtige tuinen kunt genieten maar natuurlijk ook kunt offeren:

Longshan Temple tuin

En offeren maar! Dat brengt geluk.

De Longshan tempel is de drukst bezochte van Taipei maar de drukst gedecoreerde van Taipei is de Qinshui tempel. Deze tempel is zo groot als een woonhuis maar is wel vier verdiepingen hoog. Super vriendelijk mensen en ze vonden het absoluut geen probleem als ik foto’s maakte dus dat heb ik dan ook maar gedaan!

De 4 verdiepingen tellende Qingshui Temple

Qingshui Temple

Qingshui Temple

Braaf draakje

Taipei is een stuk minder druk op straat dan Hong Kong maar ze hebben wel verdacht veel buslijnen:

In Taipei net zoveel bushaltes als in Hong Kong!

Alleen zijn de taxi

De Confucius tempel was weer heel anders. Daar was ik nagenoeg de enige bezoeker en het was een oase van rust. Dit complex was net gerestaureerd en verkeerde dus in opperbeste staat!

De Confucius Temple was een oase van rust

Maas was net prachtig gerestaureerd

Daarna ben ik naar het Grand Hotel geweest en heb een wandeling gemaakt in het park dat daarbij ligt. Van daaruit had ik ook een prachtig uitzicht over de stad (en ja, bij thuiskomst ben ik meteen naar de kapper geweest).

Taipei Grand Hotel (en Grand it is!)

Broosje voor de Skyline van Taipei (met op de achtergrond de Taipei 101)

Hoogtepunt van ieder bezoek aan Taipei is waarschijnlijk een bezoekje aan het (nu nog) hoogste gebouw ter wereld, de Taipei 101. Eerst naar de mooiste shopping mall die ik tot nu toe in Azië gezien heb (en dat wil wat zeggen als een Hong Kong-er die prijs uit rijkt!). Daarna met de snelste (en luchtdruk gecontroleerde) lift ter wereld met 1.010 meter per minuut, in 37 seconden van de 5e verdieping naar de 89e verdieping. En je voelt dus ook echt niets aan je oren. Zo’n lift zou in mijn appartement ook wel prettig zijn! Het mooiste van het hele bezoekje is wel dat je op de 91e verdieping (dat is dus op 390 meter hoogte!!!!!) buiten een rondje kunt lopen om de bovenste tien verdiepingen. Adembenemend zo hoog, jammer dat het uitzicht in Taipei niet zo mooi is als in Hong Kong. Als laatste heb ik natuurlijk ook nog even een blik geworpen op de 660 metric ton zware (en ’s werelds grootste en enige publiek toegankelijke) wind damper.

Het hoogste gebouw ter wereld, de Taipei 101

Met een prachtig shopping centre!

Da

390 meter hoog en dan lekker buiten lopen!

De enige publiek toegankelijke Active Mass Damper ter wereld!

Daarom heet het een wolkenkrabber

De volgende dag ben ik naar de Maokong heuvels net buiten Taipei geweest. Daar liggen tussen de thee plantages allerlei theehuizen waar ik op traditionele wijze thee heb gedronken. Zoals je ziet heb je daar aardig wat attributen voor nodig. Hier komt dan ook de officiële thee drink handleiding:

Kook het water en gebruik het houten lepeltje om de thee uit de verpakking in het theepotje te doen. Schenk het hete water in het theepotje en was met de eerste thee alle overige attributen. Daarna giet je nieuw water in het theepotje en dat laat je 30 seconden trekken. Vervolgens giet je de thee vanuit het theepotje, door het zeefje, in het kannetje. Vanuit het kannetje giet je het vervolgens in de smalle ‘hoge’ beker tot deze vol is en daarna ze je de lage brede beker omgekeerd op de hoge beker. Je keert het geheel om en nu kun je (eindelijk) uit de lage beker een slokje nemen! De thee was heerlijk en ik heb dan ook zo’n 2 liter gedronken en heb ondertussen gezellig zitten kletsen met de Taiwanners die zich inmiddels om mij heen verzameld hadden.

Wat een tools om fatsoenlijk thee te drinken

Thee huizen en plantages

De laatste dag ben ik naar de Beitou hot spings geweest. Vlak bij Taipei komt het water met een temperatuur van 90 graden uit de grond. Het water heeft een groene kleuk want de concentratie sulfaat is redelijk hoog (het ruikt dus ook naar buskruit). Natuurlijk heb ik daarna iets later aan de revier nog even van de helende werking van het water mogen genieten voordat ik weer terug naar Hong Kong mocht.

Beitou hot springs!

En dat is niet voor niets - het water is namelijk 90 graden!

Dag Taipei

Alleen zijn er van het begin van December geen foto’s. En dat is misschien maar goed ook! Begin december heb ik namelijk twee geweldige karaoke avonden met mijn collega’s gehad. Natuurlijk waren het niet mijn zangkwaliteiten die beide avonden zo geslaagd hebben gemaakt maar de hele ervaring was gewoon geweldig. Drankspelletjes zijn een vast onderdeel van karaoke en heel cool: een van de spelletjes heb ik gewoon in het Cantonees mee kunnen spelen (moet je voor tot 80 kunnen tellen). Wat minder cool was, was dat de politie een controle deed tijdens een van de avonden. Dan wordt het muisstil in de kroeg, je mag niet eens tegen elkaar fluisteren en dan gaat de politie alle identiteitsbewijzen controleren. Kon ik eindelijk vol trots mijn Hong Kong Identity Card showen en doen alsof ik ‘local’ was (yeah, right )

Op 18 December kwamen Jan & Nelly aan in Hong Kong!!! Heerlijk om m’n ouders te gast te hebben en ze ‘mijn’ stad te kunnen laten zien. Ik kan zelf ook geen genoeg krijgen van Hong Kong dus we hebben veel van de highlights samen bekeken. Hier wat plaatjes van de tijd die we met z’n drieën in Hong Kong hebben door gebracht (ga met je muis over de foto’s om de begeleidende teksten te lezen en klik voor een vergroting):

Klik op de link naar pagina 2 voor de foto’s van de reis naar Japan!

Dragon's Back

De afgelopen dagen hadden we wind uit het zuiden dus kon ik eindelijk wat foto’s van het uitzicht nemen om jullie te laten zien. Waarom heb je daar wind uit het zuiden voor nodig vraag je je natuurlijk af. Nou in het zuiden is de zee en daar staan geen fabrieken. De wind komt helaas bijna altijd uit het noorden en daar ligt het zuiden van China, waar een groot deel van de industrie van dat enorme land staat. Dus vandaar dat wind uit het zuiden zo belangrijk is!!! Ik heb geprobeerd een panorama foto te maken, maar dat is niet helemaal goed gelukt dus als de volgende keer de wind uit het zuiden komt doe ik dat nog een keertje over . Onderaan kun je de foto’s bekijken en ik heb er wat commentaar bij gezet zodat je een idee krijgt waar je naar kijkt.

Dragon’s back

Zaterdag zijn we met een groep een stuk gaan wandelen. We hebben de laatste twee etappes gedaan van de Hong Kong Trail, genaamd “Dragon’s Back”. De HK trail is in totaal 50km lang en wij hebben daarvan 16 kilometer gelopen. Volgens de wandelgids “the most demanding segment of the Hong Kong Trail” en “a stiff climb over a rocky, exposed hillside”. Dat was dus een mooie uitdaging. Gelukkig werpt het hockeyen zijn vruchten af en had ik er niet zo’n moeite mee. Was trouwens wel handig geweest als ik mijn wandelschoenen aan had gedaan maar goed, dat weet ik dan weer voor de volgende keer . Na de wandeling zijn we in Shek O bij dé Thai wat gaan eten. Het leuke van eten met zo’n grote groep is dat je veel verschillende gerechten kunt bestellen en dat was bij dit restaurant geen enkel probleem want de menukaart had veel weg van een heuse roman! Er stonden maar liefst 200 gerechten op de kaart.

Gewonnen

Om het sportieve weekend in stijl af te sluiten hebben we vandaag voor de verandering eens gewonnen met hockeyen. We moesten tegen Happy Valley E en het was een wat fysieke wedstrijd waarin wij al snel de leiding namen. We kwamen met 3-0 voor maar uiteindelijk is het met 4-3 toch nog onnnodig spannend geworden. Dat mag natuurlijk de pret niet drukken, de 3 punten zijn binnen en alles bij elkaar heb ik een heel goed gevoel over gehouden aan dit sportieve weekend!

2 IFC Office 1

maar nu op kantoor…

Vrijdag was de laatste dag in het prachtige 2 IFC. Morgen wordt mijn eerste dag in Hutchison House. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat zijn. De verhalen die ik tot nu toe heb gehoord zijn niet al te positief (publiek toilet, minder ruimte, nauwelijks daglicht, verdieping delen met een restaurant) maar een in hoogte verstelbare stoel zou voor mij al veel goed maken (maar helaas, geen nieuwe stoelen…).

Het was wel heel grappig om vrijdagmiddag alle emotie te zien tijdens de laatste uurtjes 2 IFC. Iedereen was erg opgewonden en er werd uitbundig afscheid genomen. Er werden ontelbare foto’s genomen. Groepsfoto’s maar ook foto’s van mensen gehurkt voor hun locker!?!! De verhuizers begonnen om een uurtje of twee al de printers weg te halen en het was een ongelofelijke herrie, van werken is vrijdagmiddag dus niet veel terecht gekomen. Mijn spullen pakken was natuurlijk een fluitje van een cent. Een paar dossiers, visitekaartjes (héél belangrijk hier), kantoorartikelen en klaar was Broos. Inmiddels gaat verhuizen natuurlijk op routine  . Ik wil jullie de foto’s van mijn oude en nieuwe werkplek niet onthouden:

En buiten het werk om

En buiten het werk om gaat het eigenlijk allemaal heel goed. Dit weekend vooral veel in mijn flat gerommeld. De laaste onderdelen van mijn garderobekast opgehaald, de deurtjes gemonteerd en een TV gekocht. A.s. woensdag komen ze die bezorgen dus dan gaat het richting af! Ik moet natuurlijk nog wel ter decoratie wat planten en dergelijke inkopen maar dan is het echt mijn luchtkasteeltje.

Dit weekend geen hockey wedstrijd gehad dus ik ben wel weer toe aan de training aanstaande dinsdag! Wel heb ik de eerste voorbereidingen getroffen voor een prachtig tripje naar Japan met kerst en oud en nieuw. Dan zie ik ook Jan & Nelly weer dus daar heb ik nu al heel veel zin in!

En ook niet onbelangrijk: ik heb dit weekend een winkel gevonden waar ze Nederlandse speculaas verkopen! Echt geweldig! Bij een Filipijnse supermarkt, rechtstreeks geimporteerd vanuit de ‘De Ruiter’ fabrieken in Ooltgensplaat in Holland: ‘Het Gouden Speculaasje’ (en ze smaken heeeerlijk!). Ik heb nog 3 van de 4 kilo aan kruidnoten liggen (en nog 7 van de 8 pakjes Schuddebuikjes) maar daarna ga ik in het groot bij ze afnemen!!!

Broos voor Casino Lisboa in Macau

Dit doet me toch wel goed. Ik heb weer internet dus kan zo af en toe weer wat Nederlandse radio luisteren. En wat hoor je dan op het nieuws? Juist, de NS heeft weer last van blaadjes op de rails, 200km file, rukwinden en regenbuien. Maar jullie hoeven niet jaloers te zijn, hier is het ook niet alles (ok, dat lieg ik). Maar goed jullie zijn hier niet om te lezen wat het weer in Nederland is

De verhuizing

Een paar IKEA dozen

Het verhuizen naar the Zenith was ontzettend simpel. 2 keer met de taxi op en neer vanuit mijn tijdelijke appartement en alles was over! Makkelijk is dat als je twee maanden uit 3 tassen hebt geleefd. Maar het grote feest zat ‘m natuurlijk in de levering van de IKEA. De bezorgdienst was niet heel blij met mij (maar ik wel met hun!) want het was flink sjouwen voor ze. Ik ben de nodige tijd bezig geweest om alles in elkaar te zetten (zoals je je wel voor kunt stellen als je die stapel dozen ziet), maar het resultaat mag er wezen. Foto’s van dat resultaat komen later want ik begreep van de IKEA dat ze die in hun volgende catalogus willen gebruiken dus ik moet eerst de laatste dozen uitpakken en alles op z’n plaats krijgen (dus dat kan wel even duren nog ). O ja, en mijn bed is ook geleverd en dat past tot op de milimeter precies dus dat is heeeeeel goed nieuws! Nu kan ik jullie in ieder geval een fatsoenlijke slaapplek bieden!

Actieve weekenden

De afgelopen twee weekenden zaten behoorlijk vol met allemaal prachtige activiteiten. Vorig weekend (dat van 1 November) was Cornelis vanuit Sydney hier op bezoek. Omdat hij maar een weekendje hier was heeft hij zijn hele programma in die paar dagen moeten proppen dus behoorlijk intensief. Vrijdagavond na het werk op stap geweest hier in Wanchai. Een heel divers uitgaansgebied… Wel lekker om na 5 minuten lopen in je eigen bed te kunnen ploffen, dat is zelfs nog dichter bij dan de oude haven in Rotterdam!!! Zaterdag de verhuizers van mijn spullen uit Nederland afgewacht en toen die geweest waren en ik de speculaas- en pepermuntgeur gesnoven had kon ik er weer helemaal tegenaan. We zijn op de ferry naar Macau gesprongen, hebben in rap tempo cultureel Macau gedaan (inclusief een heerlijk Portugees maaltje) en zijn daarna het Casino Lisboa in gedoken (zie foto boven). Macau begint echt in rap tempo op Las Vegas te lijken en bijna alles draait om het gokken. Dus wij hebben ook een gokje gewaagd. Niet gewonnen dus niet met de helicopter terug gegaan! In plaats daarvan om half drie ’s nachts met de ferry terug maar zondag was er geen tijd om uit te slapen want de stad moest verder verkend worden. ’s Avonds zijn we gaan eten in het restaurant dat AquaRoma/AquaTokyo, een ge-wel-dig restaurant. Op de 30ste verdieping van een pand aan waterkant van Kowloon en van daaruit heb je dus een ongelofelijk mooi uitzicht over de skyline van HK Island. Het eten was werkelijk verrukkelijk en daarna nog maar even een paar biertjes in Lan Kwai Fong gedaan dus dat was een zwaar maar fantastisch weekend.

Dit weekend was ook niet verkeerd. Zaterdag met een groep ‘nieuwelingen’ op een junk boat trip geweest. Een party boot waar je onder het genot van onbeperkt eten en drinken met een prettig muziekje op de achtergrond naar een onbewoond eiland met hagelwit strand vaart. En dat is geen straf kan ik jullie zeggen!!! Een super dagje uit! Gisteren (zondag) heb ik mijn eerste hockeywedstrijd gespeeld. Het viel me niet tegen na 8 jaar geen stick aangeraakt te hebben.  Ik mocht ook meteen in de basis beginnen maar in deze hitte was dat moeilijk de hele wedstrijd vol te houden. Uiteindelijk toch zo’n 55 van de 70 minuten gespeeld en het voelde echt heel goed om weer te hockeyen. Natuurlijk ook super om hier op Happy Valley (de paardenrace course) tussen de wolkenkrabbers je balletje te mogen slaan. Dat maak je nergens anders mee! Naar goed hockey gebruik werd er na de wedstrijd natuurlijk een heerlijk koud pilsje geserveerd dus dat was een mooie afsluiting van het weekend.

Dat was het weer even. Volgende keer hopelijk wat meer foto’s bij mijn verhaal. Ik had niet bij alles mijn camera bij de hand dus die houden jullie tegoed.

Groet,

Broos

The Zenith

Na een maand (ja de tijd gaat echt zoooo snel!) trek ik morgen in mijn eigen appartement in! Heerlijk om na al die tijd weer mijn eigen stekkie te hebben en al helemaal geweldig om op 37 hoog tussen 7 miljoen mensen te kunnen leven.

Na vrijdagavond en zaterdagochtend alles grondig schoon gemaakt te hebben kwam gisteren de IKEA alles bezorgen, maar toen ik schrok wel even. De woonkamer stond namelijk he-le-maal vol met dozen. Als ze het zo binnen mikken dan blijft er weinig ruimte over om te lopen. Dus maar meteen begonnen met het in elkaar zetten van het logeerbed/stoel. Het is wat krap maar het past wel: een matras van 205cm in een ruimte van 202cm! En daar ben ik best blij mee!

Gisterenavond was de housewarming van mijn Luxemburgse collega (die eigenlijk Frans is) hier in Causeway Bay. Het was een hele gezellige avond met een boel collega’s van PWC (haar man werkt daar). Ik kon het natuurlijk niet laten om als laatste te blijven en toen iedereen weg was hoorde we ons maagje knorren. Dus wat doe je dan? Dan ga je midden in de nacht naar de McDonalds want die is 24 uur per dag open (we hadden ze ook kunnen laten bezorgen maar dat ging wat ver . En toen we toch buiten waren zijn we maar met de taxi naar Lan Kwai Fong gegaan, het uitgaansgebied op Hong Kong Island. Iedereen daar was al in een vergevorderd stadium van dronken en de kroegen waren al dicht aan het gaan dus heel lang zijn we niet gebleven. Toen we weer in Causeway Bay waren kon ik het niet laten. Ik wilde gewoon even zien wat er om 4 uur ’s nachts in de supermarkt te doen is. En tot mijn grote verbazing zijn er dan gewoon mensen de weekboodschappen aan het doen!!! Ongelofelijk maar waar. HK gaat 24 uur per dag door!

Vandaag natuurlijk eerst uitgeslapen en daarna weer stevig aan de klus gegaan. Het aantal dozen begint al af te nemen en daarmee begint het appartement ook steeds meer mijn plekje te worden. Er is nog veel te doen maar ik kan morgen in ieder geval mijn kleren ophangen, slapen, ontbijten en relaxen op de bank! Dan kan ik de komende week in de avonduren de rest afmaken en alle dozen wegwerken.

Zojuist ook hier in het Regent Heights al mijn spullen gepakt zodat ik morgenavond alles eenvoudig kan verhuizen: drie tassen en ik ben over! Dat heeft ook zo zijn voordelen

Er is ook goed nieuws op het front van het bed want vrijdagavond heb ik een matras gekocht én een bed! Het is gelukt om een bed van exact 152×198 te vinden. Ok, het wordt dan wel voor mij op maat gemaakt maar dat mag de pret niet drukken. En in HK stijl wordt het wél binnen een week geleverd! Dat lukt je in Nederland niet met meubels die op maat gemaakt worden. Is natuurlijk wel spannend of het ook echt past maar dat weet ik volgende week zaterdag want dan komen ze het bezorgen.

Tot 5 november heb ik thuis geen internet dus de kans op een update is wat kleiner maar ik houd jullie op de hoogte! De volgende keer zal ik in ieder geval proberen ook wat foto’s van de inrichting en het uitzicht online te zetten!

En dan nu m’n computer inpakken.

Groet!

Broos